Громогласен глас

Беше еднаш еден брег каде ги чувавме спомените

И мислевме дека летото е бескрај

Во кој можеме да се капеме вечно

Учејќи како да испливуваме од дното

На страшните нови искуства

И само една сенка

Беше доволна да ги сокрие сите наши стравови

А ти беше секогаш тука

Со глас посилен од секавиците

И го пресекуваше секој мој страв

И немаше потреба од невидливи сенки

Кои сега ме надлетуваат

Брегот остана да биде само спомен каде остануваат

Нашите громогласни смеи

И надгласувања

Стравот е во мене

И се молам

Само за миг да го чујам твојот глас

Но те нема….

Остана да бидеш громогласен глас

Кој ечи во далечините

На далечниот свемир.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.