Примрак

Живеам во време на примрак

Каде скромноста е зло

Лукавоста, среќа е да се има

Глупавоста е вообичаена

Поставена на пиедестал

Крута и валкана е љубовта

Смешна и трагична е искреноста

Доблеста гледам паѓа во јама

Додека зависта одново и одново

Се раѓа како зачната победа

Земи им ја среќата

Ќе те одминат без да приметат

Но ако им ја допреш омразата

Ќе те распнат и линчуваат до последен

Здив…

Ме боли неукоста раширена

Злобата всадена во секој

Ме боли и времето на примракот

Дур ја трошам чашава со темјаника

Пишувајќи за нив

За оние кои се сѐ само не

Доблесни

Среќни

Акални

Искрени

Оние кои знаат да љубат вистински

Се последните мохиканци

Згазени од првите и фрлени при маргините

Во ова време на примрак

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.