Надеж

Одведи ме до твојот свет

Дозволи да солзата плати за влез

А пред порта јасминот паднат го гледаш

Дланките биднаа уморени

Дур милуваа и држеа цветови

Не допуштаа да пуштат

Но сега, рапави и стари

Чувствуваат само бол и празнина

Одведи ме до твојот свет

Имам сѐ уште, што да дарам

Како кога месечината ја дарува твојата сенка

Украдена од мигот

Сети се, само на погледот…

Па замижи и отвори ја портата за во твојот свет

Дур јас чекам како скитник на прагот

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.