Животот се гаси пред мене – Никола Миланоски

Истоштен
легнат во постела
без никој покрај мене
расмислувам за себеси
можеше ли поинаку
можеше ли среќно
не ќе остане ништо после мене
ќе се угасне и мојата свеќа
догорувам
а ќе нема кој за мене да спомне
солзи ми течат
по збрчканото лице
години ли се години
проклето поминати
и лебот како горчлив да ми беше
водата како отров
сам
без ниеден мил збор
без прегратка
без нежност
ниту детски насмевки
да им се израдувам
ништо
празнина целосна
бела книга
животот ми се гаси
смртта доаѓа од суровиот живот
да ме спаси
светлоста на денот се повлекува
земјата црна ме дочекува
таа ќе ме прегрне
кога никој љубов во животов
не ми даде.

07.04.2020

Автор: Никола Миланоски

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.