Небесни ѕвезди

Скриени во големите жолтеникави куќи

Го слушавме звукот на локомотивата

И знаевме каде оди

Но не признававме дека се заминати

Пријателите од нашите раце

Кои ги прегрнувавме немо во ноќта

Кои  носеа ѕвезда на траките

И станаа ѕвезди на небото

Кои можевме да ги  гледавме во темнините на ноќта

А заминаа рано

На разденување

Сега, сега

Ни светкаат на перницата на која спиеме

И раскажуваме легенди

За кои некои никогаш не слушнале

Остануваат да бидат опеани

Само со нашите усни

Со нашите исушени грла

И кој ли може да го врати времето

За да се вратите

Во нашите прегратки

Каде сте само неоживеана сенка.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.