Булки

Спуштив клепки седнат на полјана

Крај извор кој мелем на душа е’

При ветрец опоен и опејуван

Унакрст нозе положив на почва

Мирна, свежо оросена со мирис на спокој

Молкум ги наслушнувам булките

Како си прикажуваат за слободата

Се вдадов во ритмичен транс

Далеку од се’, кое душа разорува

Далеку од овие четири ѕида

Од ова време на раскол и пекол

Заробен со умот талкач, уживаме…

Чекајќи го следниот час на слобода

Моментот го пресликуваме в’ гради

Ќе го чуваме, си ветивме до следниот час,

На слобода…

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.