Кокиче

Небото станало бело

Како чиста солза на младо кокиче

Кое се скрило зад

Последните кристали слана

И не дозволува да го скинат

Се исплашило од воздишките на луѓето

Го сокрило универзумот

И не оставило сами

Да лутаме во сопствените мисли

Таму да се најдеме

И она што сме го барале

На небото

За да го најдеме во срцето.

Таму се спознава сѐ,

Сѐ она што го нема.

Таму се сочувани

Сите воздишки,

Сите скршени погледи,

Сите лутања кои немаат крај

Сите лаковерности,

Сите сомнителности,

Сите бестрашни храбрости,

Сите љубови и разделби

Сите отчукувања на времето

Кое поминало и не се

Враќа никогаш за жал.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.