Копнеж – Симона Паскоска

Копнеам по мирисот на липа,
мирис кој во длабочината на моето срце спие
болно го допирам и заштитувам,
пред во очај да се свие.

Копнеам по мирисот на спомени
спомени што очајно се будат,
бараат некаков спас
бараат надеж..
Болка или пак радост
среќа или тага
горка вистина или пак сурова лага.

Копнеам по твоите очи
очи во чија искра се потонува,
очи во чија битка се покорувам.
очи чија светлина носи радост
носи убавина и младост.

Копнеам по насмевка која мами
широк поглед на светот таа ми дари
гледам, убавина..
Убавина полна со воздишки
полна со сладок шепот,
гледам пеперутка и птица среќна во летот.

Па Копнеам,!
копнеам да полетам,
копнеам да заборавам..
Копнеам по нежни раце од кои се шири топла прегратка
копнеам по врели усни на кои се точи насмевка.

Копнеам сама,
копнеам по среќен крај,
копнеам по беспрекорен сјај.

И цутот на липата повторно ќе расне,
ќе никне во моето срце
и не, нема никогаш да згасне.
ќе остане да сведочи
ќе се скрие некаде длабоко,
и тивко ќе молчи,
за некои денови и години
за среќа и тага
за вистина или лага..

Симона Паскоска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.