Жената – Снежана Паноска

Се омажи со “ стројници“. Стројник ѝ беше една золва, негова внука, со која заедно работеа во една фабрика. По неуспешниот брак, во кој не зачна нејзината утроба, свекрвата се “ смеша“, ја нарече “јалова“, по девет месеци брак, се разделија. Тој се ожени, со надеж дека во новиот брак ќе има деца, ама пак не му се погоди.

А кога ја сретна, веќе во поодмината бременост, неговите другари му се “издрапаа“ , да си ја земе, макар и со туѓо дете.

Таа зачна од “ прв“ пат. Тој веќе имаше две девојчиња и новата рожба им дојде како изненадување. Ама, нејсе, не можеше против природата, таа сакаше, иаку многу не им “ одеше “ во бракот, со две деца од предходниот брак, мајка, золви, внуки, внуци. Па и еден стар дедо, кој живееше во една куќа, со една жена во дворот, која троа како да беше налудничава. Ееее. беа голема фамилија. Кога ќе се собереа сите во дворот “ ечеше “ од кавги, плачки. Не роди машко, ниту првото, ниту второто. Се “наредија“ четири девојчиња, ама таа еднакво се однесуваше и кон своите и кон “ туѓите“.

Ама , црвот работеше. Не ја сакаа, не ја засакаа , беше стројна, убава, одеше на работа, вредна, чиста. Ама и тоа не ги задоволи. Си замина еднаш, се врати, па уште еднаш, па пак се врати. Дури и судски се разведоа, не стасаа пак да се регистрираат.

Почина свекрвата , ама нивните несогласувања не престанаа. Золвите, внуките, кој како ќе стигнеше се мешаа .Таа си обезбеди соба кај нејзиниот татко, таму наоѓаше мир и спокојство, ама имаше деца, мораше да се враќа.

И … животот застана во тој еден ден…за неа. Светот  престана да се врти, во тој несреќен ден , кога неговиот камион се преврте и тој загина. И не знам што беше пострашно, одењето кај неа да ѝ се каже дека загинал, одењето во другиот град да се подигне телото, влегувањето во таа проклета 3 куќа, кога ја нападнаа и не ѝ дадоа дури како што треба да го испрати.

“ Живуркаше“ , подолг период се обидуваше да заживее , ама не се можеше.

Замина и веќе не се врати. Ѝ исплатија некој дел од куќата, си ги собра парталите, девојчињата и повеќе не ја видов. А , ми беше жал, бел ден не виде во таа куќа. Знам дека девојчињата се омажија, секоја оформи свое семејство, таа остана, не знам каде, па зарем е важно. Во куќата сега живее најстарата ќерка со нејзиниот син. Сами. Ја реновираа, ја “ нашминкаа“, заличе дворот.

А јас, јас сè уште посакувам да ја видам, како го мете дворот, како ја префрла постелата на пенџерето.

 Таа. Жената…

Снежана Паноска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.