Troubadour sous la pluie

Никулец изртен се беше сторил гласот
Со изѕемнет облик патува по друмот
А оттаму по друм двојник, повратен трепери
Еј, полиња испишани… каде сте?
Прашува со молезлив глас
Зар сте коњи врана одседлале
мене заборавиле
При потоп од стихови отпловиле
За трубадурите да кажувате, престанавте!
Во далечина,
занесно дворјанки на чардак
го величат гласот, патник.
Под ситен дождец крај ѕуница
пеејќи ,,troubadour sous la pluie”
во занес без престан
А тој узурно свири тамбурата
Прославува за животот на гласот
За гласот на животот и среќата во сѐ
Во дождецот кој го покрива
и ѕуницата која му од, открива.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.