Дистанца

Сретнав човек.

Ме погледна и го видов Бог.

Се исплашив од неговите очи.

Или можеби требаше да

Се исплашам од зборот.

Ми рече „Добар ден“.

Зборот се пренесе во воздухот

И се распрсна во ситни атоми

И јас тргнав да го зграпчам

Да не е веќе ниту добар ниту ден

Да го фатам во просторот

Да го замрзнам

И тогаш истрчав

Со брзина поголема од просторот

Побрза од стравот

И не знам каде остана „Добар ден“

Дали во просторот

Дали во времето

Или остана заробен во мојот страв

И станав полу – човек

Полу – дистанца

Станав полу – атом

Полу – страв

Ќе сретнам ли повторно човек?

Без дистанца?

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.