Сон

Живеам меѓу шеснаесет ѕида

Четири соби,

Доволни ми се како

Четирите страни на светот

Од планетата која не се врти

Околу својата оска

Туку го врти мојот живот

Во правец на насоката на часовникот

И се вртам

И не застанувам

А надвор,

Сонцето се повеќе го зголемува денот

И мојов денес го зголемил за еден час,

Вечер нема полна месечина

Сега не е време за желби,

Птиците ме потсетуваат

Дека дошла пролетта,

Ги нема чекорите на патниците

И само јас ги знам

Страните на светот

Кои скришно се кријат

Во ѕидовите на моите соби

Станувам патник до

Една непозната планета

Каде живеат гласовите на

Непознатите страдалници

Но се враќам назад

Го зграпчувам креветот

Ова е само сон!

Мора да се разбудам,

Да го продолжам животот

Како часовникот кој оди напред

Како времето кое тече

И нашите бремиња ги влече.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.