Ново, Утре!

Гледам, небото плаче

Улиците поплавени биднаа

Гледам, клупите во паркот

Прераскажуваат приказни

Од едно блиско време

Слушатели, птиците им се

Сами под канделабрите

Стапалки, не постојат

Џагорот нем биднал

Замоците од кал и песок

Напуштени се

Ги снема и првите

бакнежи

Го снема и првиот пад

Од точакот со помошни

Првата караница

И насмевка искрена

Гледам, изменето е сѐ

Изменето од умот човеков

Алчен

За моќ

За надмоќ

Но постои и надеж

Кога замоците повторно

Ќе се изградат

Бакнежите, вратат

Насмевките пак

Повторно ќе ги преплават

Душите на обичните

На оние,

Кои веруваат…

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.