Пред почетокот – Октавио Пас

Денешен избор се овие стихови од Октавио пас, со наслов:

„Пред почетокот“

Испомешана врева, светлина неизвесна.
Друг ден започнува.
Соби во полумрак
и две спружени тела.
Во челото мое се губам
по едно пусто поле.
Часовите веќе ножовите свои ги острат.
Но ти до мене дишеш;
мила а далечна
недвижејќи се течеш.
Недосеглива ако те мислам,
со очите те допирам јас,
со рацете те гледам.
Соништата нѐ делат,
нѐ спојува пак крвта:
река сме од пуслирања.
Зрее под твоите клепки
семето сончево.
Светот
сѐ уште стварен не е,
времето се сомнева пак:
Извесна само е
топлинат на твојата кожа.
Во дишењето твое ја слушам
плимата на битието,
заборавениот слог на почетокот.

Октавио Пас бил мексикаски поет и дипломат. Во 1990 г. ја добил Нобеловата награда за литература. Повеќе за него овде.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.