Откраднување

Ноќта не ми ги чува мислите.

Таа само ги разгорува

За да забреваат како огнови

На ноздри од забревтан коњ

И трчаат силно во непознат правец

Но не можат да стигнат до тебе

Зошто ти се распостелуваш во височините

Онаму каде никој не го знае правецот

Онаму каде постои само светлината

Онаму каде спијат ангелите.

Денското сонце ми ги чува мислите.

Јас се борам со неговите зраци,

Ги прекршувам

Зошто сакам да стигнам до тебе

Зошто ден е, можеби се будат ангелите

Иако никој не ги видел

Но јас ќе ги видам

Ќе го прашам каде си

Дали им го крадеш сонот

Како што ми го крадеш мене

Дали ќе им ја крадеш светлината

Како што ми ја крадеш мене

Дали и нив им го крадеш животот

Како што ми го крадеш мене

Дали може да те најдат

Во секој непреспиен сон

Во секоја украдена темница

Во секој откраднат момент од животот.

Зошто јас таму те пронаоѓам.

Секој ден.

Секоја ноќ. Во секој откраднат момент од животот.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.