Носталгија – Анге

Оној момент на среќа,
вистинска, детска,чиста
без преправање.
Го гледаш човекот до тебе
и сакаш со очите
да го фотографираш секој детал
од неговото лице, секоја брчка
што му се појавува дур се смее
со перфектно подредените заби.
Сакаш да ја запаметиш посебната
топлина на очите и сјајот кој блеска
во нив, велат кафените очи биле најтопли,
се топиш..
Пробуваш да го запомниш мирисот кој го носи,
оној вообичаениот, кој сега ти е омилениот парфем.
Пробуваш да го осетиш ветрето што дува,
му ја следиш јачината и страната од кај што доаѓа,
гледаш како се усогласува со сончевите зраци.
Следиш сѐ и пробуваш да запомниш,
затоа што тој ветер е истиот оној
кој на еден сличен ваков ден,
ќе ти влепи една шлаканица полна мемории,
од еден перфектен среќен ден, сонце и тој.

Автор: Анге

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.