Азур

Азурот беше далечен

Како нежноста на ноќта која постојано ја губам

Сината боја ја откриваше студената пот

Која ги облева телата на љубовниците

Жетвата почнала порано ова лето.

Зелената боја на боровиот врв

Беше блиску до мојот прозорец.

Ја намалуваше летната жед

Во земјата без надеж

Малаксана од тешките удари на минатото.

Доцна е за нови спарувања.

Листот хартија го бара мастилото,

Поезијата сe спарува во сите времиња и простори.

Надвор џагорот на децата

Ги излеваше сите бои на виножитото.

Таму се наоѓа секој мој чекор.

Принесувам  жртва на секој нов ден

Оваа малаксана земја сега наоѓа нов почеток.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.