Допир

Постои единство на мислата кај тебе.

Твоите најскриени мисли се најчувстителни честички

Кои се производ на твојата волја.

Никогаш не се одделуваш од мислата дека сме едно.

Јас и ти.

Го губиш разумот и само срцето те води.

Се претопуваш во емоции

И стануваш една голема емоција

Која нема лик

Има само допир.

Го допираш воздухот

Но не и каменот.

Земјата го држи каменот

А ти не ги сакаш земјените работи.

Воздухот  е лесен за допир.

Никогаш не си помислил на земјата.

Таму не се наоѓаат нашите сонливи допири.

Тие се дел од воздухот

Кој не опкружува

Не отелотворува

И така стануваме еден,

Еден нежен допир

Од милион честички

Кои стануваат вечен универзум.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.