Два Света

Ѝ го дадов моето Срце

Ми го врати по некој ден

Положено на нејзини раце

Бавно чукало ми рече

Не ѝ се допаднал ритамот

Се чудев зошто е тоа така

Додека во позадина свири Б.Б Кинг

Ѝ го дадов мојот Ум

И мечтите мои со него

Ми го врати по некој ден

Исцрпен, без грам мисли во него

Неразбирлив бил, ми рече

Не ѝ се допаднал просторот

Но како кога уникатен е

Несфатлив за секого, за неа

Се решив да ѝ ги дадам и моите Раце

Ми ги врати по некој ден

Премногу гушкале ми рече

Останала без здив

Притоа ѝ ги дадов и моите Стапала

Ми ги врати по некој ден

Не можела да го следи чекорот

Премногу уживале пешачејќи по полјаните

Зарем не сакаш да бидеш и ти слободна…

На крај решив да ѝ ги дадам и Очите

Ми ги врати по некој ден

Не ѝ се допаднал светот мој

Премногу боемски и бил

Решив да си ги задржам за себе

И светот да го освојувам дур пишувам

За боемштината

За уметноста

За музиката

И полјаните распослани по светот бел

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.