За последен пат

Изѕемнати раце ја држат свеќата

Горилка, која осветлува ништо околу одарот

При воал виснат врз твојот лик в’ бучна ноќ

Дур јас го славам идолот мој кој како струна

Зуи мрзеливо по боемштината гнасна

И тогаш пламна се в’ миг, в’ час скуден

Спласна како псалм изгубен во дините

Бесрамно како чакал ти го растргав погледот

Прекупат занесен кон коњопојот излитен

Ти заминуваш без нас, а јас врескам дур

Свири нашата песна срамежливо за нас

За последен пат

За последен пат

Свеќата догори, со твојата тајна во тебе

И исчезна со последниот стих од песната

По патор на трубадурите…

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.