Трепет

                                                                                             21.02.2011

На ѕидот се навираат солзи. Продирам во Ѕидот на плачот.

Тука ги оставам моите аманети во времето.

Дали времето ме слуша и ме гледа?

Не знам.

Но, гледам како поминува.

Дали создавањето е само момент од вечноста?

Знам.

Те создадов во моментот на несреќата која премина во вечност.

Те воскреснав со животов.

Те замислив со прекривката на соништата.

Те очекував без очекување.

Без надеж.

Само со помисла дека времето поминува во вечност

И не сакам веќе да го чувствувам.

И не сакам  повеќе да го гледам.

Сакам само да го треперам.

Во моментите кога те оживувам од страната на животот.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.