Помен

Денес кога службата славеше панихида

И кога зборот беше претворен во помен

Никој не беше тука да го проговори

Твојот спомен.

Само трепереше жолтиот восочен прелив

За да го слушнам твојот дух ненаметлив

И црвени капки се лелееa врз пресната пченица

За да се слави твојата Деница.

Ѕвезда си светкава на повидок

И зрачиш наутро без да кажеш збор

Твојата светлина светка во бескрај

За да се соедини со сонлив рај.

Никој не знае кога ќе станам ѕвезда

За да пуштам небесна светлина

И можеби ќе се приближат Јупитер и Венера

За да ја видиме повторно заедно новата Деница.

Кога ќе падне утринската ѕвезда

Ќе го заблеска целиот свет

Ќе ја победи темнината

Ќе ја наговести светлината.

Онаа во која ти зрачиш

И со која секое утро ми шепотиш.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.