Ѓурѓевец

Се накитив со ѓурѓевец

Со момина солза, со бели миризливи цветови

Со Мариините солзи, симбол на понизноста

Христов предвесник.

Крин од долината, носител на среќата

Цвеќе кое гревот не го познава

Се размножува меѓу трње високо

Но ја наведнува глава

Ја прикажува скромноста Христова.

Ти, цвету кој се будиш со песната на славејот

И носиш само вести убави,

Крину со три листа

Тројство на надежта, верата и милосрдието,

 Ќе ја просветлиш ли мојава душа?

Или треба да се плашам од твојот отровен мирис?

Само едно знам,

Ќе те опијам, ќе те однесам во земјата на чулата

Каде се осознава опојот

И мирисот го заменува секое сетило

и остава трага неизбришлива

и ќе се сетиш на мене

секоја пролет, секое раззеленување

па ќе посакаш да ме помирисаш

и ќе живееш со сеќавањата

зошто само еднаш ќе те опијам

но, ќе се сеќаваш засекогаш.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.