Земно бунило

Се откинав од мојата бајка

Таа беше толку бледникава

Со горди самовили босоноги

Кои пијат вода бистра

Од кладенец безбоен

Во гора каде буки шумолат со глас безгласен,

Барав спас во Бога

И добро беше, ја изгубив безбожноста

Онаа од бајките

И ја најдов во небесната белина

Каде душата се раѓа одново после земното бунило.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.