Бел свет

Се раширил со крилцата на пролетното ветре

Се расцутел белиот свет и ја открил својата белина

И се разнежил на милните сончеви зраци,

За да ни каже дека сивилото на зимата

Мора да остане назад

Во падините на зајдисонцето.

Се појавил овој ветрец толку мил

Што ни го отворил погледот кон небото

И ни донел звучни ѕвезди

Кои го свират тонот на слободата.

Таа толку величествена, но сепак недостижна,

Станува дел од нас,

Која не ја заслужуваме

Од нас кои

Не ја чувствуваме како наша.

Слободо!

Зарем и ти стануваш жолта?

Или си можеби златеста?

Две толку слични, а сепак бои толку различни,

Кои зрачат со оптимизам,

Но немаат ниту капка крв,

Онаа која мора да ја прелееме

И слободата наша да биде црвена

Разгорена и знам

Тогаш ти ќе бидеш наша за навека!   

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.