Песна

Никој не ми кажа дека ќе дојде песната.

О, од каде пристигна ти ѕвонлива темјанушке,

Ти, која се прелеваш на изгрејните води

Покрај езерото

Кое нежно шумоли на незнајните предели.

Ме сокри во еден безнадежен свет

Ме остави немо да се начудувам

На светлината на новодојдените утра

На овие темни одаи

Кои ги пречекуваат изгрејсонцата без

Да им кажат добредојде.

Но, ти песно,

Им кажуваш добредојде на сите нови сончеви зраци

Кои понекогаш се сокриваат зад

Твојата насмевка,

Зошто само ти

Ја полеваш земјата со светли,

Насмеани прозраци

Кои живеат и без

Убавината на Сонцето.

Ти даваш живот и на Месечината.

И еве кажуваш:

„Ох, колку си светла Месечино!

Понекогаш се затемнуваш, дури и зацрвенуваш

За да ја објасниш врелата пепел

На човечката крв,

Но, и тебе те пречекувам секоја вечер

Како и светлите утра,

Те оживувам како што те допирам

И заедно го чекаме денот

И повторно го вртиме

Кругот на животот“.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.