Нов ден

Синилото стои до тебе, а јас не го гледам

Се растурило низ падините на твоите нозе

А ти го опиваш твојот нов успех

За да го прославиш неславното минато.

Ме копкаше мислата за оставените насмевки

Кои можевме да ги споделиме во врелината на ноќта.

Никогаш не го спознавме црвенилото на усните

Кои се растураат во непробојна светлина.

Сега само расне едно зеленило од тревки

Кои ја наговестуваат хармонијата во нашите животи.

Не заробува со стаклени ѕидови по кои растат бршлени

За подобро  да ги искашламе оние неискажани зборови во врелите ноќи.

Ми нудиш само мртво жолтило

А јас нежно го кријам мојот крин

Кој треба да го украсува твоето Сонце.

Нежно се распослала ноќта.

Никој не знае што ќе донесе новиот ден.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.