Тага – Стефанија Јакимовска

Ех, таго, камо да беше прашина,

па лесно да можев да те избришам…

Камо ветрот да можеше

така дувајќи да те однесе далеку…

Камо да беше шкртаница од молив,

па да те избришев со гума…

Зошто си толку сурова

и се вселуваш во сечие срце?

Ние луѓето не сакаме тага!

Сакаме свет полн со среќа и смеа,

сакаме свет во кој

ќе раскажуваме дека

болката и тагата минато беа.

Зошто ти толку многу

се врзуваш за нас,

а ние од тебе не наоѓаме спас?

Зарем мора со тебе да се бориме?

Ние сакаме срцата да си ги отвориме

и за поимот среќа да говориме.

Ех, таго, камо да беше камен,

па да те фрлев во вода

и да пропаднеше на дното,

можеби тогаш засекогаш

ќе исчезнеше од моето срце.

Автор: Стефанија Јакимовска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.