Пет стихови

Желбата да се родам и да постојам

Издржала во своите намери кога

Во почетокот на првата недела од ноември

Очите ја виделе светлината на денот

Тогаш имало и сонце и бура

Вулкан од емоции

Од мене се слушнал само плач

Плач што одекнал дури до вселената

Ете, толку далеку што дури

Тогаш и вонземјаните се разбудиле

Слушајќи ја мојата песна на животот

Толку моќна

И впечатлива чиниш пее цел

Хор, а не тоа кревко бебе кое кренало востание

Одбирајќи ја моќта уште од првиот ден

Веднаш си го одредило патот

И започнало да пишува историја.

А, петте стихови изгледаат вака:

Надеж во срцето

Грутка во грлото

Оган и лед

Памук и карпа

Вечна. Бесконечна.

Н.Н

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.