Молк

Збор. Зборот се шири и провлекува лесно како овој лист хартија.

 Но, реченицата е тешка и стуткана како клопче,

чека да се раскинат зборовите,

Трајните зборови кои се провлекуваат како ехо во планина

Нивниот одек одѕвонува во ушната школка

И останува само еден глас.

Некој таен глас што зуи како пчела

А боде како колец.

Ја пробива нишката на младоста како лузна на детско колено.

Еден глас, носи друг како бранови во море.

Останува, го бара зборот на убоста.

Време мине, нема правец, нема стрелка, залуден е компасот во оваа падина.

Се е бледо и изветвено и пусто и заматено.

Остана само еден МОЛК.

Автор:
Сања Нечовска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.