Слика за спомените

Далеку е ѕвезденото небо,

далеку се желбите наши,

далеку е сè !

Ја насликав сликата.

Во неа со копнежот

го доловив најубавиот сон,

сон за љубовта и среќата,

сон што остана врежан

сред ноќ, од блесок

на пурпурно небо.

Сон за нова радост.

Сред бркотница на безброј мисли,

а една е таа.

Ме праша која…?

Една ми падна на памет!

Таа во која се вткаени

моите надежи и радости и

патот блескав до нив.

Утрата мирисни

вгнездиле во себе

опоен мирис од најубавите рози.

Денот нанижал саати

чиниш гердани бисерни.

Се ближи мрак.

Ја допишав најубавата песна,

поубава и од цветот на розата,

посветла и од сонцето.

Ги опејав најубавите стихови

со играта на зборовите.

Ги врежав во нив сите спомени,

насмевките  наши,

допирот   на звукот од харфата.

жуборот на потокот

и песната на птиците.

Сè се збрало на едно место.

Со музиката ги разбудив

заспаните спомени,

создадов нови спомени за некогаш,

кога ќе седнам

повторно да напишам песна,

да го отпејам најубавиот рефрен

и да ја насликам

сликата за спомените.

Автор:
Сузана Д. Рулеска

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.