Заљубената Марионетка

Цвет израсна од калта,

од недоразбирање и омраза.

Го сакам со секој длабок здив,

но мирисот на рози само вознемируваше.

Твојата прашина се држеше на моите трепки,

заслепувајќи ме од неговите недостатоци.

Очајна и сама бев,

на милоста на неговите грчеви и канџи.

Да се смири неговата несигурност,

јас бев само тапа алатка.

Тој ја исцеди мојата сила

слабеејќи ја со исмевање.

Никој не заслужува тага

или болка на невозвратена љубов.

Ти нанесуваше сол на моите рани

и ме потсмеваше одозгора.

Со промрморени зборови и шеќер,

ме хранеше горчлива верба.

Сепак за тебе моето скршено срце

не може да повика никаква омраза.

Тагата не е во разделба,

или губење на нечија романса.

Јас само знам дека ќе ме турнеш од оваа карпа,

повторно кога би имал шанса.
 
За сега ги ставам розите на неговиот гроб,

иако тој не е навистина мртов.

Слободна сум од љубов за него,  

за сега се сакам себеси.

Авотор:
Шифра: „Сама“

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.