Сегашност

Знам дека истекува времето

Низ кршливите сенки на дено – ноќната разденина

И јас сакам да го сопрам

Мислејќи дека Земјата е рамна

Но тоа се топи од моите две сонца

Се растопува толку бргу

Што почнувам да го пијам како утринско кафе

Кое несвесно се приготвува секое разденување,

Кое се пие без да се почувствува,  

Но, сепак те расонува и

Те повикува:

„Разбуди се! Разбуди се!

Сегашноста ја нема,

Задржи ја во стих!“

Ја задржувам.

Мислам дека иднината не доаѓа,

Но таа е тука,

Не може да ја задржи никој,

Дури ни помислата дека нема да дојде.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.