Натпревар

Натежнала прашина во душата,     

сноп од светлина сака во неа да продре,

топлината да не запре,

затоа дожду, со сета тага, измиј ја.

Натежнала болка стара со децении

што пливала низ реки и мориња,

удавени во тага смртниците

се бореа за трошка здив

да излезат на копно здрави.

Издигнати над ридот

со цел универзум на дланка,

се гледаме во шарените галаксии

го бркаме здивот,

а тој брз како ракета.

Го следам сопственото темпо

и фаќам ритам со неподвижното тло.

Побрза сум од ветрот,

прамените од косава се разминуваат,

чекорите пулсираат во наизменична форма,

а јас се натпреварувам со себе.

Н.Н

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.