Благослов

Срце отворено за поезија треба,

но, срце отворено,

без Узди

-добра мисла не раѓа.

Распнати помеѓу светот и копнежот

-нозе на земја ,

а ум во облаци

-на убава мисла крилја се

до домот кај песната пребива.

Благослови Господи

поет на Вечноста,

Бездомник да сум,

а мојот дом

-во Тебе да е.

Така, скитнички,

без седенка,

насекаде гледајќи Те

-како сјајот во очите на другиот,

да Те сакам и опевам до последен здив.

И да полетам,

иако на земја,

во оној миг

кога толку силно

сите ги Љубиме.

Кога кругот Стрела станува.

Ме лекуваш ти песно моја тогаш.

Егзорцизам си за сенките во срцево.

Подаваш рака

да се изнедри и роди,

Онаа која и јас уште не ја знам.

Затоа,

песно моја-

Радост ќе те наречам,

Воскресение

И

Химна на Осмиот ден

-без квечерина,

Незалезен.

Автор:
Благица Блажеска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.