Прегледани очи

Преплавуваат нијанси,

тонат ко црна дупка,

нијанси на сина…

Би сакал да ги видам од блиску.

Непотребно гледам темна и лажна,

која дава празнина.

Претешко е да замислам некоја друга,

поинаква од таа првичната,

вистинската која ме буди ко ќе станам,

ми ја оживува градината и

дава смисла и го зрачи денот.

Целата енергија на универзумот

си мислам е со мене.

Велат сината е боја на осаменост,

нека не се осеќа така,

би направил облак во небо

да не е празно.

Можеби, јас сум облакот

кој го чува цвеќето од суша,

Можеби пак, само прејако сонце

кое го грее силно,

или пак торнадо на емоции,

кое го убива полека.

Не би сакал да сум бура,

но нека има грмотевици

за да те осветли

да те видам подобро.

Автор:
шифра: „Rosseta“

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.