Дома

Ако се вратам дома,

чинам сонцето поинаку ќе ме грее,

и воздухот ќе ми мириса на топол леб

и цвет на липа,

( иако од неа имам алергија ).

Ако се вратам дома,

ќе ме пречека ли радосниот лаеж

на уличното куче?

Ќе го сетам ли мајчиниот шепот – 

„Ајде стани, ти сварив кафе?“

Ако се вратам дома,

ќе ме чека ли веселиот џагор на 

децата во паркот?

Ќе го слушнам ли гласот на мојот

дестски сон ?

Но мене овде и сега, мене ми е дома.

Тука крај мене под пазува,

ми спие мојата радост.

И уште ти да дојдеш сине,

чинам сега оваа дома,

ќе ми биде навистина дома.

Автор:
Снежана Паноска

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.