Ако каменот имаше душа

Ако каменот имаше душа

не ќе беа залудни молитвите

да ги везат ноќите непреспани

па ќе ги почувствував отчукувањата

на срцето приклештено

меѓу мојата и твојата воздишка.

Ако каменот имаше душа

не ќе знаеја на што

марионетите да се потпрат

обезличени и без конци

залажувајќи се себе си

со химната на неживотот.

Ако каменот имаше душа

не ќе беше песната недопеана,

разложена и разнебитена

со сите вечности во неа,

со неверување проследена

како јавен говор на грешник..

Ако каменот имаше душа

јас ќе му ја купев

за да дојдам на твојата страна,

па светот да мисли едно сме,

два обелисци на вечноста

скриени во својата ограниченост.

Ако каменот имаше душа

јас ќе посакав

вода да бидам,

па во моите длабочини да спие,

измиен и чист

ко тело на аскет.

Ако каменот имаше душа

ниеден поглед

не ќе беше за збогум,

растопен во зениците

пред вљубено,очекуваниот почеток

на вечната Нирвана.

Ако каменот имаше душа.

Ако каменот имаше….

Ако каменот…

Ако….Но….

Автор:
Тони Павлески

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.