Осаменост

Празна соба, празни мисли,

празната моја душа,

чиниш секој може да ја слуша.

Околу мене живот,

милиони насмевки се слушaат,

само солзите на осаменоста,

во мене се леат и ме гушат.

Бегај, далеку самотијо!

Земи сѐ со себе

и тага и плач и грло без глас.

Бегај, далеку самотијо,

пушти го животот да тече,

знам ќе дојде ден,

кога патот ќе те извлече.

Остави место за радост,

за убава, спокојна младост

животот останува најдраг,

бегај, оди си без траг.

Автор:
Марија Окова
СОУ „Богданци“ – Богданци

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.