Дома

Нека запре времето кога твојата

прегратка ќе ја сетам

нека ме напушти сета тежина

па нека летнам.

Денот нека не згасне

кога очи ќе ти видам

вечно само твоја нека бидам.

Нека ме издаде срцево

колку те љубам

за ништо на светот

не сакам да изгубам.

Нека се разлисти гора

кога ќе ме бакнеш цвет нека никне

на дрво и на камен.

Нека запее славеј

кога глас ќе ти слушнам

душата тогаш да ти ја гушнам.

Нека месечко патот ти го злати

само дома да ми те врати.

Автор:
Розета Тушевска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.