Сонце

Приспивна песна и кажувам на мојата малечка ѕвезда,

додека ја заспивам во првот мрак.

Сонувај брашненце мамино бело,

свет полн со љубов каков што нема,

наполни го срценцето нежно со сила,

како што се полни моево кога те гледам.

Биди ми среќна толино моја

бескрајно радости да сетиш,

како овие во срцево кога ти мирисам коси.

И во тежината своја наоѓам сила,

насмевка на лице цртам

за ваква да ме памтиш најмила.

Зошто очите ти се како езерца каде плови мојата надеж,

лицето ти е како лист од булка,

нежен и толку убав,

а гласот,

гласот како поточе приказна што раскажува,

еднаш една мајка сакала дете повеќе од себе, повеќе од сѐ.

Автор:
Анета Петрушевска

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.