Доблест

Во душава носам,
доблест што ме краси,
се надевам таа, надеж ќе ми спаси,
нема да барам, по повеќе не трагам,
само за убавини, ќе се залагам.

А доблест наследив, од моите претци,
од верата моја и нашите светци,
никулецот, во мене го засадиле,
и во срцето мое тие го вградиле.

За да ја продолжам, јас нивната лоза,
ги опејувам, во пезија и проза,
ќе воспитувам, мои млади фиданки,
смели македонки и горди балканки.

Со доблест да живеат, да бранат свое,
тоа е најголемо, богатство мое,
тие дечиња да гледаат, да можат
на стеблото гранките, да ни се множат.

Автор:
Вера М. Самарјанин

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.