Разговор со смртта

Не мислам веќе на тебе. Што фајде, и онака ќе дојдеш ти кога сакаш. Не дека ако се подготвам или со време фатам работа подготвена ќе ме нaјдеш. 
Јас како тргнав со желбите и соништава веројатно уште еден живот ќе ми фали да постигнам сè .
Така да, исто е кога ќе дојдеш, секогаш ќе има нешто што ќе остане неисполнето. 
Не мислам веќе и на тоа како ќе биде моето заминување. 
Полесно или потешко што е важно. Важно е ќе заминам. 
Па и не знам како е поарно искрено. Според народ едно, црквата друго и кога ќе видиш крајот е ист. 
Не мислам веќе и на тоа, кога ќе дојдеш дал ќе бидам сама или во,, друштво ”. Од толку смрт што се изнагледав, сфаќам дека во таа посмртна агонија па и не си свесен дал има некој до тебе. 
Значи и тоа не е важно! 
Важно е ќе дојдеш! Кога? Веројатно кога ми е пишано. Или не? 
Пишан ли е крајот на животот или сами го пишуваме!? Којзнае!

Дијана Стојаноска

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.