Сам довека…

Снегулки паднати на дланки
стопени, измамени
од невремиња
со грутки в срце
времиња
ех да не беа
да не постоеа
да не никнуваа
како кокичиња
тешки болки
измамувања
од бескрајни 
татнежи
во душава празнина
заклучена
и никако да пушта
препушта на моменти
солзи и лелекања
од пустите
желби неисполнети
проколнати
засекогаш останати
на моите плеќи износени…

Вукашин Ступар

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.