Копнеж

Чекавте татковци и мајки, ќерки и синови, браќа и сестри..сте ја подготвиле масата со топла храна. Ги броевте моментите, после нашите последни повици, го слушавте одчукувањето на часовникот, чекајќи. Чекавте,ама не дојдовме.
А што можевме?!
Зарем може човек да се спротивстави на црниот ангел наречен смрт?!

Нè зема и нас, без збогум, без те сакам сине, мајко, татко, брате или сестро.
Го слушаме вашиот плач, врисок силен, ќе ве разберат оние што изгубиле некој свој. Ќе ве тешат тие другите, а не знаат и никогаш да не знаат како е да зборуваш со тишината, да плачиш по душа која не може да ти одговори. Да не дознаат како е да ти е полна душата со копнеж и болка. Ама чекајте, затоа што еден ден можеби повторно ќе се видиме. До тогаш збогум, луѓе наши, збогум до родителите, до браќата и сестрите, збогум до сите.

Ертинез Реџеп

Цвеќе

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.