Деца на сонцето

Ја прочитав најтажната песна на светов.

За тоа како се изодени сите патишта

За тоа како отидовме толку далеку

Што сите деца кои сонувавме да ги имаме

Останаа без капка млеко,

Каде крвават мирисите

И каде од под лушпата на скршеното тело

Исползуваат ноќни цветови

Кои никогаш не виделе ден.

Не ни мирисаат.

Се зареков дека

Моите цвеќиња ќе мирисаат

Дека секој ден ќе се будат со светлината на сонцето.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.