Ти

Дур часот се ситни пред полноќ

Најсетне ја чувствувам месечината

Универзумот редејќи ги ѕвездите

Создава галаксии

Ти

Чекориш таму некаде со разигран од

Каде пусти се сокаците

А мене, сефа ми е

Сефа голема, преголема

Ти

Зграбена во моментот

Се оддалечуваш покрај врбите

На грани птици песнопои те пратат

Чунки наала им душата

Ги маѓепса

Ти

Која здив одземаш

Ти

Која покор покоруваш

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.