Кабуки

Бев, чекорел по светот неуморно.
Љубев де тука, де таму.
Љубев секаде, секојпат.
Сенки се уште стојат како сведок,
на местата каде впишував историја.
Каде дишев, неуморно.
Живеев од момент за момент.
Дур, годините поминуваа неприметно.
Како Хаику поема при тивка вечер.
Оставав насмевки. 
Но и
бол, солзи позади мене.
Весели но и тажни лица.
Прстен паднат на земи.
Ветување и исполнетост,
испарени во воздухот.
На сетнина, се подзамислив.
Подзастанав.
Помислив на годините поминати.
И оние кои треба да дојдат.
До сега живеев како при Кабуки.
И не жалам за се,
за Кабукито одиграно.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.