Лик

Истрчани метри,
помеѓу редици дрвја. 
Водно накиснато,
повторно мириса на лисја есенски.
Бркотница  хаотична,
со шишарки и верверици.
Додека капките создаваат симфонија.
Те барам одново, ги следам чекорите.
Кои ги одеше пред тоа.
Шум на тишина, спокој.
Забрзано од толпа луѓе на бетонот,
бегам од се.
Од тебе.
Од себе.
Од сето она кое ја нарушува чакрава.
Избледува ликот твој.
Додека застанат над смогот скопски,
дишам длабоко и исчезнувам.
Во мислата сатирична.
Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.