Ми се допаѓа кога молчиш – Пабло Неруда

Пабло Неруда (1904-1973)

Ми се допаѓаш кога молчиш, оти си како отсутна,
оддалеку ме слушаш и гласот мој не те допира.
Како очите некаде да ти одлетале
и бакнеж еден ти ги склопил усните.
И затоа што со сите работи е полна мојата душа,
се појавуваш од нив, со нив исполнета.
Пеперутко на сонот, на мојата душа прилегаш
и личиш на зборот меланхолија.
Ми се допаѓаш кога молчиш и кога си како отсутна.
И како да се жалиш, пеперутко вљубена.
Од далечина ме слушаш и гласот твој не ме допира.
Дозволи ми да молчам заедно со твојот молк.
Пушти ме да ти зборувам така со твоето молчење,
да светам како светилка, со едноставност како прстен.
Слична си на ноќта, замолчена и ѕвездена.
Молчењето од ѕвезди ти е, толку далечно и чисто.
Ми се допаѓаш кога молчиш, оти си како отсутна.
Далечна и болна како да си починала.
Само еден збор тогаш, една насмевка е доволна.
И радосен сум, радосен затоа што тоа не е вистина.

И видео рецитал од поемата на англикси:

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.